Shloka 39
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
वैशम्पायन उवाच इत्येवमुक्त्वा मैत्रेय: प्रातिष्तत यथा55गतम् । किर्मीरवधसंविग्नो बहिर्दुर्योधनो ययौ,वैशम्पायनजी कहते हैं--राजन्! ऐसा कहकर मैत्रेयजी जैसे आये थे वैसे ही चले गये। किर्मीरवधका समाचार सुनकर उद्विग्न हो दुर्योधन भी बाहर निकल गया
vaiśampāyana uvāca | ityevam uktvā maitreyaḥ prātiṣṭhata yathāgatam | kirmīra-vadha-saṃvigno bahir duryodhano yayau |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— “ข้าแต่พระราชา! ครั้นกล่าวดังนี้แล้ว ไมเตรยะก็ออกเดินทางกลับไปดังที่มา และทุรโยธนะเองก็ออกไปภายนอก ด้วยใจหวั่นไหวเมื่อได้ยินข่าวการวธกิรมิระ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how violent enmity generates insecurity: even powerful figures become disturbed when the consequences of conflict reach them. It also underscores the moral weight of events—news of a killing alters conduct and reveals inner fear.
After delivering his message, the sage Maitreya leaves. Duryodhana, upon hearing that Kirmīra has been slain, becomes anxious and goes outside—marking a shift in the scene and indicating the impact of the report on him.