Shloka 23
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
इतः प्रद्रवतां रात्रौ यः स तेषां महात्मनाम्,यहाँसे रातमें जब वे महात्मा पाण्डव चले जा रहे थे, उस समय उनका मार्ग रोककर भयंकर और पर्वतके समान विशालकाय किर्मीर उनके सामने खड़ा हो गया। युद्धकी श्लाघा रखनेवाले बलवानोंमें श्रेष्ठ भीमसेनने उस राक्षसको बलपूर्वक पकड़कर पशुकी तरह वैसे ही मार डाला, जैसे व्याप्र छोटे मृगको मार डालता है। राजन्! देखो, दिग्विजयके समय भीमसेनने उस महान धनुर्धर राजा जरासंधको भी युद्धमें मार गिराया, जिसमें दस हजार हाथियोंका बल था। (यह भी स्मरण रखना चाहिये कि) वसुदेवनन्दन भगवान् श्रीकृष्ण उनके सम्बन्धी हैं तथा द्रपदके सभी पुत्र उनके साले हैं
itaḥ pradravatāṃ rātrau yaḥ sa teṣāṃ mahātmanām |
ไมเตรยะกล่าวว่า: ครั้นยามราตรีเมื่อเหล่าปาณฑพผู้มีจิตยิ่งใหญ่เร่งรุดจากที่นั้นไป ทางของเขาถูกขวางด้วยรากษสกิรมิระอันน่าสะพรึง กลมโตราวภูผา ยืนตระหง่านอยู่เบื้องหน้า แล้วภีมเสนะ—ผู้เลื่องชื่อด้วยเกียรติแห่งศึก เป็นยอดแห่งผู้มีกำลัง—ก็ฉวยมันด้วยแรงล้วน ๆ และสังหารเสียประหนึ่งสัตว์เดรัจฉาน ดุจพยัคฆ์ฆ่ากวางน้อย โอ้พระราชา จงดูเถิด: แม้ในคราวดิกวิชัย ภีมะก็เคยโค่นจาราสันธะ ราชาธนูเอกผู้มีกำลังดุจช้างหมื่นเชือกลงในสนามรบ และพึงระลึกด้วยว่า พระผู้เป็นเจ้า ศรีกฤษณะ โอรสแห่งวาสุเทวะ เป็นญาติของเขา และบุตรทั้งหลายของทฺรุปทะ (ปารษตะ) ล้วนเป็นพี่เขยของเขา
मैत्रेय उवाच
Educational Q&A
The passage underscores that raw power becomes ethically meaningful when aligned with dharma: Bhīma’s strength is portrayed not as cruelty but as protective force against predatory violence (the rākṣasa), and the reminder of righteous alliances (Kṛṣṇa and the Pāñcālas) frames the Pāṇḍavas’ endurance as supported by both virtue and legitimate social bonds.
As the Pāṇḍavas travel by night, the rākṣasa Kirmīra blocks their way. Bhīma grapples with and kills him decisively. Maitreya then points to Bhīma’s earlier feat of slaying Jarāsandha and notes the Pāṇḍavas’ powerful kinship ties with Kṛṣṇa and Drupada’s sons, emphasizing their formidable support.