Shloka 12
सुरभि–इन्द्रसंवादः
Surabhi–Indra Dialogue as a Governance Exemplar
त॑ं जटाजिनसंवीतं तपोवननिवासिनम् । समाजममुर्महात्मान द्रष्ट मुनिगणा: प्रभो,प्रभो! जटा और मृगचर्म धारण करके तपोवनमें निवास करनेवाले उन महात्मा धर्मराजको देखनेके लिये वहाँ बहुत-से मुनि पधारे थे
taṁ jaṭājinasaṁvītaṁ tapovanani-vāsinaṁ | samājamur mahātmānaṁ draṣṭuṁ munigaṇāḥ prabho prabho ||
ผู้ทรงมหาตมะนั้นคือธรรมราช ผู้สวมชฎาผมดกและหนังเนื้อ อาศัยอยู่ในป่าตบะ ได้เป็นศูนย์กลางแห่งการชุมนุม; หมู่ฤษีเป็นอันมากพากันมาถึงที่นั่น เพื่อเฝ้าดูพระองค์ พลางร้องว่า “ประภู! ประภู!”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in adversity, steadfast adherence to dharma and self-restraint elevates a person’s moral authority; such integrity naturally attracts the respect and attention of the wise.
In the forest of austerities, Dharmarāja (Yudhiṣṭhira), living like an ascetic with matted hair and deerskin, is visited by many sages who assemble to see him.