नारदेन गरुडात्मजानां नामकीर्तनम् | Nārada’s Enumeration of Garuḍa’s Descendants
वैदूर्यमणिचित्राणि प्रवालरुचिराणि च । अर्कस्फटिकशु भ्राणि वज्जसारोज्ज्वलानि च,इन सबमें वैदूर्यमणि जड़ी हुई है, जिससे इनकी विचित्र शोभा हो रही है। स्थान- स्थानपर मूँगोंसे सुसज्जित होनेके कारण इनका सौन्दर्य अधिक बढ़ गया है। आकके फूल और स्फटिकमणिके समान ये उज्ज्वल दिखायी देते हैं तथा उत्तम हीरोंसे जटित होनेके कारण इनकी दीप्ति अधिक बढ़ गयी है
vaidūryamaṇicitrāṇi pravālarucirāṇi ca | arkasphaṭikaśubhrāṇi vajrasārojjvalāni ca ||
นารทกล่าวว่า “คฤหาสน์เหล่านี้ประดับด้วยการฝังอัญมณีไวฑูรยะอันหลากสี และงามด้วยปะการัง เปล่งขาวดุจดอกอรกะและผลึกแก้ว อีกทั้งเมื่อประดับด้วยเพชรชั้นเลิศ ก็ยิ่งส่องประกายเจิดจ้า”
नारद उवाच
The verse primarily functions as ornate description rather than direct moral instruction; it highlights how external splendor is produced through careful adornment and precious materials, a common epic technique to mark royal or divine-grade objects and settings.
Nārada is describing objects (likely royal furnishings, ornaments, or a splendid setting) by listing the gemstones and materials used—cat’s-eye inlays, coral decoration, crystal-like whiteness, and diamond brilliance—to convey exceptional magnificence.