Shloka 22
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
लोकस्येश्वरतां भूय: शन्रुभि क्षाप्यधृष्यताम् । प्राप्स्यसि त्वममित्रध्न सहित: कुरुपाण्डवै:
lokasyeśvaratāṃ bhūyaḥ śatrubhiḥ kṣāpyadhṛṣyatām | prāpsyasi tvam amitradhna sahitaḥ kuru-pāṇḍavaiḥ śatrusūdana nareśa ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชาผู้ปราบศัตรู หากพระองค์ทรงยืนเคียงข้างเหล่ากุรุและปาณฑพเป็นหนึ่งเดียว พระองค์จักได้ครองอธิราชย์เหนือโลกทั้งปวงอีกครั้ง และจักเป็นผู้ที่ศัตรูมิอาจหาญหักได้”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Legitimate and stable sovereignty is portrayed as arising from unity and rightful alliance; reconciliation among kin (Kurus and Pāṇḍavas) is framed as the ethical path that restores strength and makes the ruler secure against hostile forces.
Vaiśampāyana narrates a reassurance or exhortation to a king: by remaining together with both Kuru and Pāṇḍava factions, he will regain overarching kingship and become effectively invincible to enemies—highlighting the political stakes of concord versus division.