Shloka 10
Dambhodbhava, Nara-Nārāyaṇa, and the Counsel to Abandon Hubris
Udyoga-parva 94
अशिष्टा गतमर्यादा लोभेन हृतचेतस: । स्वेषु बन्धुषु मुख्येषु तद् वेत्थ पुरुषर्षभ
aśiṣṭā gatamaryādā lobhena hṛtacetasaḥ | sveṣu bandhuṣu mukhyeṣu tad vettha puruṣarṣabha ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า— “พวกเขากลายเป็นผู้ไร้มารยาท ล่วงละเมิดขอบเขตแห่งธรรมจรรยา; ความโลภได้ชิงเอาปัญญาไตร่ตรองของเขาไป แม้ต่อญาติผู้ใหญ่สำคัญของตนเอง เขาก็ยังประพฤติไม่สมควร—เรื่องนี้ท่านย่อมรู้ดี โอผู้ประเสริฐในหมู่มนุษย์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Greed (lobha) can overpower discernment and push people beyond the boundaries of dharma (maryādā), leading them to act wrongly even toward their closest and most respected relatives.
Vaiśampāyana characterizes certain parties as having lost moral restraint and good conduct due to greed, emphasizing to the addressed ‘best of men’ that this ethical collapse—especially against their own eminent kinsmen—is already well understood.