Shloka 13
अध्याय ८७: कृष्णस्य हस्तिनापुरप्रवेशः
Krishna’s Entry into Hastināpura and Court Reception
इदं तु सुमहत् कार्य शृणु मे यत् समर्थितम् । परायणं पाण्डवानां नियच्छामि जनार्दनम्,इस समय मैंने जो यह महान् कार्य करनेका निश्चय किया है, उसे सुनिये। पाण्डवोंके सबसे बड़े सहारे श्रीकृष्णको यहाँ आनेपर मैं कैद कर लूँगा
idaṃ tu sumahat kāryaṃ śṛṇu me yat samarthitam | parāyaṇaṃ pāṇḍavānāṃ niyacchāmi janārdanam ||
บัดนี้จงฟังแผนการอันยิ่งใหญ่ที่เราตั้งมั่นแล้ว เมื่อชนารทนะ—ศรีกฤษณะ ผู้เป็นที่พึ่งใหญ่ของปาณฑพ—มาถึงที่นี่ เราจะสกัดไว้และจับกุมคุมขังเสีย
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political ambition and pride can drive one toward adharma—here, the intent to detain Krishna, the Pandavas’ protector, even in a diplomatic context. It implicitly contrasts righteous statecraft (respecting dharma and envoy-like sanctity) with coercive, unethical power tactics that hasten ruin.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, Duryodhana announces a decisive plan: when Krishna (Janardana), who supports the Pandavas, arrives, he intends to detain him—treating Krishna’s presence as an opportunity to cripple the Pandavas’ strongest support and tilt the coming conflict.