Shloka 9
द्रौपदी-कृष्णसंवादः
Draupadī–Kṛṣṇa Dialogue on Settlement and Daṇḍa
सर्वे हि सर्वशो वीरास्तद्वच: प्रत्यपूजयन् । साधु साध्विति शैनेयं हर्षयन्तो युयुत्सव:,युद्धकी इच्छा रखनेवाले उन सभी वीरोंने साधु-साधु कहकर सात्यकिका हर्ष बढ़ाते हुए उनके वचनकी सर्वथा भूरि-भूरि प्रशंसा की
sarve hi sarvaśo vīrās tad-vacaḥ pratyapūjayan | sādhu sādhv iti śaineyaṁ harṣayanto yuyutsavaḥ ||
เหล่าวีรชนผู้ใคร่ศึกทั้งปวงต่างยกย่องถ้อยคำนั้นโดยสิ้นเชิง พลางร้องว่า “สาธุ! สาธุ!” เพื่อเพิ่มพูนความปลื้มปีติแก่ไศเนยะ (สาตยกี) และสรรเสริญคำกล่าวของเขาในทุกประการ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Publicly honoring sound counsel and courage strengthens unity and resolve; collective affirmation becomes an ethical-social force that steadies leaders and warriors at critical moments.
After Śaineya (Sātyaki) speaks, the warriors who are ready for battle applaud him, repeatedly saying “sādhu, sādhu,” and they praise his words in every way, increasing his joy and reinforcing the group’s fighting spirit.