Nakula’s Adaptive Counsel to Kṛṣṇa in the Kuru Assembly (उद्योगपर्व, अध्याय ७८)
विराटनगरमें गोहरणके समय तुम्हारे अज्ञातवासका वर्ष पूरा हो चुका था। उस समय भीष्मजीने मार्ममें दुर्योधनसे याचना की कि तुम पाण्डवोंको उनका राज्य देकर उनसे मेल कर लो, परंतु यह कल्याण और हितकी बात भी उसने किसी प्रकार स्वीकार नहीं की ।। तदैव ते पराभूता यदा संकल्पितास्त्वया । लवश: क्षणशश्लापि न च तुष्ट: सुयोधन:,जब तुमने कौरवोंको पराजित करनेका संकल्प किया, उसी समय वे पराजित हो गये। परंतु दुर्योधन तुमलोगोंपर क्षणभरके लिये किंचिन्मात्र भी संतुष्ट नहीं है
virāṭanagare goharaṇakāle tava ajñātavāsasya varṣaṁ pūrṇaṁ babhūva. tadāpi bhīṣmaḥ duryodhanaṁ marmasthaṁ yācayāmāsa—pāṇḍavebhyo rājyaṁ dattvā taiḥ saha saṁdhiṁ kuru; kintu sa su-yodhanaḥ sādhv api hitakāriṇīṁ vācāṁ kathaṁcid api nāṅgīkṛtavān. tadaiva te parābhūtā yadā saṅkalpitās tvayā; lavaśaḥ kṣaṇaśaś cāpi na ca tuṣṭaḥ su-yodhanaḥ.
ครั้นเกิดเหตุปล้นโค ณ นครวิราฏ ปีแห่งการอยู่โดยไม่เปิดเผยของพวกท่านก็ครบถ้วนแล้ว แม้ในเวลานั้น ภีษมะก็วิงวอนทุรโยธน์จากส่วนลึกแห่งใจว่า “จงคืนราชอาณาจักรแก่ปาณฑพ แล้วทำสันติไมตรีกับเขาเถิด” แต่เขาก็มิยอมรับถ้อยคำอันเป็นมงคลและเป็นประโยชน์นั้นเลย แท้จริงแล้ว ตั้งแต่วินาทีที่พวกท่านตั้งปณิธานจะปราบคุรุวงศ์ฝ่ายเการพ พวกเขาก็พ่ายแพ้แล้ว; กระนั้นสุโยธน์ก็ยังไม่พอใจพวกท่านแม้เพียงชั่วขณะ
अर्जुन उवाच
Wise counsel aimed at welfare (hita) and reconciliation should be accepted, especially by rulers; stubborn pride that rejects peace becomes a moral failure and hastens ruin.
Arjuna recalls that during the Virāṭa cattle-raid—after the Pāṇḍavas’ incognito year had ended—Bhīṣma urged Duryodhana to return the kingdom and make peace, but Duryodhana refused; Arjuna then asserts that the Kauravas were effectively defeated from the moment he resolved to overcome them, yet Duryodhana remains unappeased.