Shloka 18
स नाम सम्यग वर्तेत पाण्डवेष्विति माधव । न मे संजायते बुद्धिर्बीजमुप्तमिवोषरे,माधव! वही दुर्योधन अब पाण्डवोंके साथ अच्छा बर्ताव करेगा, ऐसी बात मेरी बुद्धिमें जँच नहीं रही है। उसके साथ संधिका सारा प्रयत्न ऊसरमें बोये हुए बीजकी भाँति व्यर्थ ही है
sa nāma samyag varteta pāṇḍaveṣv iti mādhava | na me sañjāyate buddhir bījam uptam ivoṣare ||
อรชุนกล่าวว่า “โอ มาธวะ ความคิดว่าเขา (ทุรโยธนะ) จะประพฤติชอบต่อเหล่าปาณฑพอย่างแท้จริงนั้น หาได้เกิดขึ้นในใจข้าไม่ ความพยายามทำสันติกับเขาย่อมสูญเปล่า ดุจหว่านเมล็ดลงบนผืนดินกันดาร”
अर्जुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna expresses ethical realism: peace-making requires a counterpart capable of right conduct. When a person is firmly set against dharma, negotiation becomes fruitless—symbolized by seed wasted on barren ground.
In the lead-up to the Kurukṣetra war, Arjuna speaks to Kṛṣṇa (Mādhava), doubting that Duryodhana will ever treat the Pāṇḍavas justly. He argues that efforts toward a treaty with Duryodhana will not bear results.