Shloka 92
अस्मान् वेत्थ परान् वेत्थ वेत्थार्थान् वेत्थ भाषितुम् । यद् यदस्मद्धितं कृष्ण तत् तद् वाच्य: सुयोधन:,श्रीकृष्ण! आप हमको जानते हैं, कौरवोंको भी जानते हैं, हम दोनोंके स्वार्थोंसे भी आप अपरिचित नहीं हैं और बातचीत कैसे करनी चाहिये, यह भी आपको अच्छी तरह ज्ञात है। अतः जिस-जिस बातसे हमारा हित हो, वह सब आप दुर्योधनको बतावें
asmān vettha parān vettha vetthārthān vettha bhāṣitum | yad yadasmaddhitaṃ kṛṣṇa tat tad vācyaḥ suyodhanaḥ ||
โอ้ กฤษณะ! ท่านรู้จักพวกเราและรู้จักฝ่ายอื่นด้วย ท่านเข้าใจประโยชน์ของแต่ละฝ่าย และรู้ด้วยว่าจะกล่าวถ้อยคำในที่ปรึกษาอย่างไร เพราะฉะนั้น โอ้ กฤษณะ สิ่งใดสิ่งหนึ่งที่ท่านเห็นว่าเป็นประโยชน์แก่เรา จงกล่าวทั้งหมดนั้นแก่สุโยธนะ (ทุรโยธนะ)
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
The verse highlights prudent dharmic diplomacy: a wise mediator must understand both sides’ interests and speak skillfully, communicating what truly serves welfare and justice rather than inflaming conflict.
In the Udyoga Parva’s lead-up to war, Yudhiṣṭhira entrusts Kṛṣṇa—who is about to engage Duryodhana—with the task of conveying whatever counsel will best secure the Pāṇḍavas’ welfare, reflecting Kṛṣṇa’s role as negotiator and moral strategist.