Shloka 14
पूर्व चाभिगतं सन््तो भजन्ते पूर्वसारिण: । त्वं च श्रेष्ठठमो लोके सतामद्य जनार्दन | सततं सम्मतश्वैव सद्वृत्तमनुपालय
pūrvaṃ cābhigataṃ santaḥ bhajante pūrvasāriṇaḥ | tvaṃ ca śreṣṭhatamo loke satām adya janārdana | satataṃ sammataś caiva sadvṛttam anupālaya ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “คนดีทั้งหลายย่อมยกย่องและดำเนินตามจารีตที่สืบมาแต่กาลก่อน เป็นทางที่บรรพชนวางไว้ และท่านเอง โอ้ ชนารทนะ วันนี้เป็นผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่สัตบุรุษแห่งโลก เป็นที่เคารพเสมอ ฉะนั้นจงธำรงไว้ซึ่งความประพฤติอันชอบธรรมอยู่เนืองนิตย์”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that virtuous people rely on time-tested, inherited standards of conduct (sadācāra), and that a respected leader like Kṛṣṇa should continually uphold and model such righteous behavior for society.
In Vaiśaṃpāyana’s narration, Kṛṣṇa (addressed as Janārdana) is praised as foremost among the virtuous and is urged to maintain exemplary conduct, grounding present action in the authority of established righteous tradition.