Shloka 2
उद्योगपर्व — अध्याय ५४: दुर्योधनस्य धृतराष्ट्रं प्रति बलप्रशंसन-युक्तः आश्वासनवादः
Duryodhana’s Reassurance and Force-Praise to Dhritarashtra
वने प्रव्राजितान् पार्थान् यदा55यान्मधुसूदन: । महता बलचक्रेण परराष्ट्रावमर्दिना,पाण्डवोंको जब हमने वनमें भेज दिया, उस समय शत्रुओंके राष्ट्रोंकी धूलमें मिला देनेवाले विशाल सैन्यसमूहके साथ श्रीकृष्ण यहाँ आये थे। उनके साथ केकयराजकुमार, धृष्टकेतु, ट्रुपदपुत्र धृष्टद्युम्म तथा और भी बहुत-से नरेश, जो पाण्डवोंके अनुयायी हैं, यहाँतक पधारे थे
vane pravrājitān pārthān yadā yān madhusūdanaḥ | mahatā balacakreṇa pararāṣṭrāvamardinā ||
เมื่อครั้งที่พวกเราขับไล่โอรสแห่งปฤถาให้ไปอยู่ป่าเป็นเนรเทศแล้ว ในกาลนั้นเอง มธุสูทนะ (พระกฤษณะ) ได้มาถึงที่นี่พร้อมกองทัพมหึมา ดุจจักรศึก อันสามารถบดขยี้แว่นแคว้นของศัตรูให้กลายเป็นธุลี
दुर्योधन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how political wrongdoing (driving the Pāṇḍavas into exile) triggers countervailing alliances and power. Ethically, it underscores that adharma invites resistance and that strength in a righteous cause can gather formidable support.
Duryodhana recalls an earlier moment: after the Pāṇḍavas were sent to the forest, Kṛṣṇa came with a large military following. He uses this memory to emphasize the Pāṇḍavas’ strong backing and the threat posed by their allies.