Shloka 4
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
द्रोणकर्णो प्रतीयातां यदि वीरौ नरर्षभौ । कृतास्त्रौ बलिनां श्रेष्ठी समरेष्वपराजितौ
droṇakarṇau pratīyātāṃ yadi vīrau nararṣabhau | kṛtāstrau balināṃ śreṣṭhau samareṣv aparājitau ||
ธฤตราษฏระตรัสว่า— “แม้สองวีรบุรุษดุจโคอุสุภในหมู่มนุษย์—โทรณะและกรรณะ—ผู้ชำนาญศัสตราวุธ เป็นยอดแห่งผู้มีกำลัง และไม่เคยพ่ายในศึก จะก้าวออกไปเผชิญ (อรชุน) ก็ตาม เราก็ยังมีความกังขาใหญ่ว่าจะชนะอรชุนได้หรือไม่ เพราะเรามองไม่เห็นชัยชนะอันแน่นอนฝ่ายเรา: กรรณะมีเมตตาและมักเผลอพลาด ส่วนอาจารย์โทรณะนอกจากชราแล้ว ยังเป็นครูของอรชุนเองด้วย”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Power and reputation do not guarantee righteous success: inner qualities (compassion, carelessness) and moral bonds (a teacher’s attachment to his disciple) can limit even the mightiest warriors. Dhṛtarāṣṭra’s doubt also reflects how adharma-driven ambition breeds insecurity rather than confidence.
In Udyoga Parva, as war becomes imminent, Dhṛtarāṣṭra assesses his champions. He acknowledges that even if Droṇa and Karṇa—celebrated, undefeated, and expertly trained—confront Arjuna, he still fears defeat, citing Karṇa’s softness and negligence and Droṇa’s age and his role as Arjuna’s guru.