Shloka 113
अर्जुन-माहात्म्य-चिन्ता
Dhṛtarāṣṭra’s Appraisal of Arjuna’s Strategic Supremacy
ध्रुवस्तस्य जयस्तात यथेन्द्रस्य जयस्तथा । तात! साक्षात् भगवान् श्रीकृष्ण
dhruvas tasya jayas tāta yathendrasya jayas tathā | tāta! sākṣāt bhagavān śrīkṛṣṇaḥ, yasyāḥ svabhāvaś cācāra-vyavahāraś cārjunasyaiva samānaḥ, arjunasya rathaṃ hāṅkati; ata indrasya vijayavad asya (arjunasya) api vijayo niścitaḥ ||
ธฤตราษฏระตรัสว่า “ลูกเอ๋ย ชัยชนะของเขาแน่นอน ดุจชัยชนะของพระอินทร์ที่แน่นอน เพราะพระผู้เป็นเจ้า ศรีกฤษณะเอง ผู้มีสันดานและจริยาวัตรสอดคล้องกับอรชุน ทรงเป็นสารถีให้แก่อรชุน ฉะนั้นชัยชนะของอรชุนจึงแน่นอนดุจชัยชนะของพระอินทร์”
धृतराष्ट उवाच
Educational Q&A
Victory is portrayed as assured when righteous effort is aligned with divine guidance: Kṛṣṇa’s presence as Arjuna’s charioteer symbolizes providential support, suggesting that ethical resolve (dharma) strengthened by wise, divine counsel becomes difficult to defeat.
Dhṛtarāṣṭra addresses his son and acknowledges that Arjuna’s success is certain because Kṛṣṇa himself is guiding Arjuna’s chariot; he reinforces this certainty by comparing it to Indra’s proverbial, assured victory.