Shloka 28
Nara-Nārāyaṇa Precedent and Bhīṣma’s Counsel on Kṛṣṇa–Arjuna; Karṇa’s Reply
दुर्जाते: सूतपुत्रस्य शकुने: सौबलस्य च । तथा क्षुद्रस्य पापस्य भ्रातुर्द:शासनस्य च,भरतश्रेष्ठ! एक तुम्हीं ऐसे हो, जो कि परशुरामजीके द्वारा अभिशप्त खोटी जातिवाले सूतपुत्र कर्ण एवं सुबलपुत्र शकुनि तथा अपने नीच एवं पापात्मा भाई दुःशासन--इन तीनोंके मतका अनुमोदन एवं अनुसरण करते हो
vaiśampāyana uvāca | durjāteḥ sūtaputrasya śakuneḥ saubalasya ca | tathā kṣudrasya pāpasya bhrātur duḥśāsanasya ca, bharataśreṣṭha! eka tvam eva tādṛśo 'si, yaḥ paraśurāmeṇa abhiśaptaṃ khotijātiṃ sūtaputraṃ karṇaṃ ca subalaputraṃ śakuniṃ ca nīcaṃ pāpātmānaṃ bhrātaraṃ duḥśāsanaṃ ca—eteṣāṃ trayāṇāṃ matam anumodayaṃś ca anusarāṃś ca bhavasi |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “โอ้ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ มีแต่ท่านเท่านั้นที่ยอมรับและดำเนินตามคำปรึกษาของคนสามคน คือ กรรณะ บุตรแห่งสารถีผู้มีชาติกำเนิดอัปมงคลและมัวหมองด้วยคำสาปของปรศุรามะ; ศกุนิ บุตรแห่งสุบาละ; และทุศศาสนะ น้องชายของท่านเอง ผู้ต่ำช้าและบาปหนา เมื่อท่านยึดถือทัศนะของพวกเขา ท่านยิ่งเพิ่มพูนอธรรมและผลักเรือนกุรุไปสู่หนทางแห่งความพินาศ”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse warns that endorsing and imitating the counsel of morally compromised figures leads to ethical collapse. It highlights personal accountability: one becomes responsible not only for one’s own acts but also for the choices of advisers one empowers.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations and counsel, the narrator reports a rebuke aimed at a Kuru leader (implicitly Duryodhana): he is singled out for approving and following the opinions of Karṇa, Śakuni, and Duḥśāsana—figures portrayed as driving the Kurus toward unjust war.