Shloka 15
एष क्रान्ते रथे तिष्ठन् भल्लेनापाहरच्छिर: । जम्भस्य ग्रसमानस्य तदा हार्जुन आहवे,था; पककट, | उस समय ये नरस्वरूप अर्जुन सब ओर चक्कर लगानेवाले रथपर बैठे हुए थे, तो भी इन्होंने सबको अपना ग्रास बनानेवाले जम्भ नामक असुरका मस्तक अपने एक भल्लसे काट गिराया
eṣa krānte rathe tiṣṭhan bhallena apāharac chiraḥ | jambhasya grasamānasya tadā hārjuna āhave ||
ครั้งนั้น หารชุนในร่างนร แม้ยืนอยู่บนรถศึกที่หมุนเวียนรวดเร็วท่ามกลางสนามรบ ก็ยังใช้ศรคมชื่อภัลละตัดเศียรของอสูรชัมภะ ผู้กำลังกลืนกินทุกสิ่ง ให้ขาดกระเด็นลง.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even in war, force is ethically framed as protective: the warrior’s dharma is to check predatory, indiscriminate violence (symbolized by Jambha ‘devouring’ others) and restore order by decisive action.
During combat, Hārjuna stands on a fast-moving chariot and, with a cutting bhalla-arrow, severs the head of the asura Jambha, who is portrayed as consuming warriors like prey.