Shloka 30
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
आत्मैव स्थानं मम जन्म चात्मा ओतप्रोतो5हमजरप्रतिष्ठ: । अजकश्षरो दिवारात्रमतन्द्रितो 5हं मां विज्ञाय कविरास्ते प्रसन्न:,आत्मा ही मेरा स्थान है और आत्मा ही मेरा जन्म (उद्गम) है। मैं सबमें ओतप्रोत और अपनी अजर ([नित्य-नूतन) महिमामें स्थित हूँ। मैं अजन्मा, चराचर-स्वरूप तथा दिन-रात सावधान रहनेवाला हूँ। मुझे जानकर ज्ञानी पुरुष परम प्रसन्न हो जाता है
ātmaiva sthānaṃ mama janma cātmā otaproto 'ham ajara-pratiṣṭhaḥ | ajaḥ kṣaro divārātram atandrito 'haṃ māṃ vijñāya kavir āste prasannaḥ ||
อาตมันเท่านั้นเป็นที่พำนักของเรา และอาตมันเท่านั้นเป็นบ่อเกิดของเรา เราแทรกซึมอยู่ในสรรพสัตว์ทั้งปวงอย่างถักทอเป็นเนื้อเดียวกัน แต่ยังตั้งมั่นในมหิมาที่ไม่เสื่อม ไม่แก่ชรา และสดใหม่เป็นนิตย์ เราเป็นผู้ไม่เกิด เป็นรูปแห่งสิ่งที่เคลื่อนไหวและไม่เคลื่อนไหว และตื่นรู้อยู่เสมอทั้งกลางวันกลางคืน—ผู้รู้เราโดยประการนี้ ย่อมดำรงอยู่ในความผ่องใสสงบลึกซึ้ง
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
That the Ātman is the ultimate ground and origin, pervading all as an interwoven presence, unborn and unaging; realizing this brings the wise person lasting serenity and fearlessness amid worldly upheaval.
Within the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs (in response to existential doubt and anxiety before the impending war) by presenting knowledge of the Self as the remedy that stabilizes the mind and clarifies dharmic judgment.