Shloka 24
Sanatsujāta on the Imperceptible Eternal Light (यत्तच्छुक्रं महज्ज्योतिः)
नास्यातिवादा हृदयं तापयन्ति नानधीत॑ नाहुतमग्निहोत्रम् । मनो ब्राह्मी लघुतामादधीत प्रज्ञां चास्मै नाम धीरा लभन्ते । योगिनस्तं प्रपश्यन्ति भगवन्तं सनातनम्,इस ब्रह्मवेत्ता पुरुषके हृदयको निन्दाके वाक्य संतप्त नहीं करते। “मैंने स्वाध्याय नहीं किया, अग्निहोत्र नहीं किया” इत्यादि बातें भी उसके मनमें तुच्छ भाव नहीं उत्पन्न करतीं। ब्रह्मविद्या शीघ्र ही उसे वह स्थिरबुद्धि प्रदान करती है, जिसे धीर पुरुष ही प्राप्त करते हैं। उस सनातन परमात्माका योगीजन साक्षात्कार करते हैं
na asyātivādā hṛdayaṃ tāpayanti nānadhītaṃ nāhutaṃ agnihotram | mano brāhmī laghutām ādadhīta prajñāṃ cāsmai nāma dhīrā labhante | yoginas taṃ prapaśyanti bhagavantaṃ sanātanam |
สนัตสุชาตะกล่าวว่า “สำหรับผู้รู้พรหมัน วาจากระด้างและการตำหนิอย่างเกินควรมิได้เผาใจให้ร้อนรุ่ม แม้ความคิดว่า ‘เรามิได้ศึกษาสวาธยายะ’ หรือ ‘เรามิได้บูชาอัคนิโหตระ’ ก็ไม่ก่อความรู้สึกต่ำต้อยในจิต จิตที่มุ่งสู่พรหมันย่อมละความคับแคบเล็กน้อย และบรรลุปัญญาอันมั่นคงซึ่งมีแต่ผู้แน่วแน่เท่านั้นจะได้ เหล่าโยคีย่อมประจักษ์องค์พระผู้เป็นนิรันดร์นั้นโดยตรง”
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
A Brahman-knower is not inwardly burned by blame or harsh speech, nor weighed down by guilt over missed rituals or study; through a Brahman-directed mind he gains steady wisdom, and yogins realize the eternal Lord directly.
In the Udyoga Parva dialogue, Sanatsujāta instructs (in a spiritual counsel setting) on the marks of true wisdom: inner freedom from social reproach and ritual anxiety, culminating in yogic vision of the eternal Bhagavān.