Shloka 5
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
ध्तराष्ट्र रवाच ब्रह्मचर्येण या विद्या शक््या वेदितुमज्जसा । तत् कथं ब्रह्मचर्य स्यादेतद् ब्रह्मन् ब्रवीहि मे,धृतराष्ट्रने कहा--ब्रह्मन! यदि वह ब्रह्मविद्या ब्रह्मचर्यके द्वारा ही सुगमतासे जानी जा सकती है तो पहले मुझे यही बताइये कि ब्रह्मचर्यका पालन कैसे होता है?
dhṛtarāṣṭra uvāca | brahmacaryeṇa yā vidyā śakyā veditum ajjasā | tat kathaṃ brahmacarya syād etad brahman bravīhi me ||
ธฤตราษฏระกล่าวว่า—“ข้าแต่พราหมณ์ หากวิทยานั้นรู้ได้โดยง่ายด้วยการประพฤติพรหมจรรย์แล้วไซร้ โปรดบอกข้าก่อนเถิดว่า พรหมจรรย์พึงปฏิบัติอย่างไร จงอธิบายแก่ข้าด้วย”
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
The verse frames brahmacarya (disciplined restraint and continence) as a primary means for attaining higher knowledge; Dhṛtarāṣṭra asks for a practical definition—what constitutes true brahmacarya and how it is lived.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Dhṛtarāṣṭra questions the sage Sanatsujāta. Here he requests instruction on brahmacarya, believing it to be the key discipline by which profound spiritual knowledge can be realized.