Shloka 24
Sanatsujāta on Vedic Learning, Truth (Satya), and the Discipline of Dama–Tyāga–Apramāda
अन्तवतः: क्षत्रिय ते जयन्ति लोकान् जना: कर्मणा निर्मलेन । ब्रह्मैव विद्वांस्तेन चाभ्येति सर्व नान्य: पन्था अयनाय विद्यते,राजन्! सकाम पुरुष अपने पुण्यकर्मोंके द्वारा नाशवान् लोकोंको ही प्राप्त करते हैं; किंतु जो ब्रह्मको जाननेवाला विद्वान् है, वही उस ज्ञानके द्वारा सर्वरूप परमात्माको प्राप्त होता है। मोक्षके लिये ज्ञानके सिवा दूसरा कोई मार्ग नहीं है
antavataḥ kṣatriyā te jayanti lokān janāḥ karmaṇā nirmalena | brahmaiva vidvāṁs tena cābhyeti sarvaṁ nānyaḥ panthā ayanāya vidyate, rājan ||
สันตสุชาตะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา มนุษย์—โดยเฉพาะกษัตริย์นักรบ (กษัตริยะ)—ด้วยกรรมอันบริสุทธิ์ไร้มลทิน ย่อมได้เพียงโลกทั้งหลายที่มีที่สุดสิ้นเท่านั้น แต่บัณฑิตผู้รู้พรหมัน ย่อมบรรลุสภาวะสูงสุดอันแผ่ซ่านทั่วสรรพสิ่งด้วยญาณนั้นเอง เพื่อโมกษะ ไม่มีหนทางอื่นสู่จุดหมาย นอกจากญาณ”
सनत्सुजात उवाच
Educational Q&A
Pure action can earn exalted but impermanent results (finite lokas), whereas liberation is attained only through knowledge of Brahman; for moksha, jñāna is presented as the sole direct means.
In the Sanatsujātīya section of Udyoga Parva, Sanatsujāta instructs King Dhṛtarāṣṭra on the nature of deathlessness and liberation, contrasting the limited fruits of ritual/ethical action with the liberating attainment that comes from realizing Brahman.