Shloka 33
Sanatsujāta–Dhṛtarāṣṭra Saṃvāda: Pramāda as Mṛtyu
Chapter 42
अ्हते याचमानाय प्रदेयं तच्छुभं भवेत् । अप्रमादी भवेदेतै: स चाप्यष्टगुणो भवेत्,सुयोग्य याचकके आ जानेपर उसे दान करे (यह छठा त्याग है)। इन सबसे कल्याण होता है। इन त्यागमय गुणोंसे मनुष्य अप्रमादी होता है। उस अप्रमादके भी आठ गुण माने गये हैं--सत्य, ध्यान, अध्यात्मविषयक विचार, समाधान, वैराग्य, चोरी न करना, ब्रह्मचर्य और अपरिग्रह
ahate yācamānāya pradeyaṃ tacchubhaṃ bhavet | apramādī bhaved etaiḥ sa cāpy aṣṭaguṇo bhavet ||
ผู้ใดมาขอโดยไม่ก่อโทษไม่ทำร้าย ควรให้ทานแก่ผู้นั้น—ย่อมเป็นมงคล ด้วยวัตรแห่งการสละเช่นนี้ มนุษย์ย่อมเป็นผู้ไม่ประมาท; และความไม่ประมาทนั้นกล่าวกันว่ามีคุณแปดประการ
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Give to a worthy, non-harmful petitioner; such giving is auspicious and cultivates apramāda—moral vigilance—which is praised as an eightfold virtue.
Sanatsujāta continues his ethical instruction, linking the practice of giving (as part of renunciatory virtues) to the cultivation of apramāda, a key inner discipline that supports righteous living.