Shloka 7
Sanatsujāta-Āhvāna (Summoning Sanatsujāta) — Vidura’s Invocation and Dhṛtarāṣṭra’s Doubt
अस्यादेशान्रि:सरते नराणां क्रोध: प्रमादो लोभरूपश्न मृत्यु: । अहंगतेनैव चरन् विमार्गान् न चात्मनो योगमुपैति कश्चित्,इन यमकी आज्ञासे ही क्रोध, प्रमाद और लोभरूपी मृत्यु मनुष्योंके विनाशमें प्रवृत्त होती है। अहंकारके वशीभूत होकर विपरीत मार्गपर चलता हुआ कोई भी मनुष्य परमात्माका साक्षात्कार नहीं कर पाता
asyādeśān niḥsarate narāṇāṁ krodhaḥ pramādo lobharūpaś ca mṛtyuḥ | ahaṅgatenaiva caran vimārgān na cātmano yogam upaiti kaścit ||
ด้วยอำนาจบัญชานี้เอง ในหมู่มนุษย์จึงพรั่งพรู ‘ความตาย’ ในรูปของโทสะ ความประมาท และความโลภ ผลักดันไปสู่ความพินาศ ผู้ใดถูกอหังการครอบงำแล้วดำเนินไปในทางผิด ผู้นั้นย่อมไม่บรรลุโยคะแห่งอาตมัน; ไม่มีผู้ใดเช่นนั้นเข้าถึงการประจักษ์แจ้งแห่งปรมาตมันได้
सनत्युजात उवाच
Educational Q&A
Anger, heedlessness, and greed function like ‘death’ because they destroy discernment and lead to downfall; ego-driven conduct on a wrong path blocks yoga—true union/realization of the Self.
Sanatsujāta is instructing (in the Udyoga Parva dialogue) on inner causes of ruin and the obstacles to spiritual realization, warning that ego and its allied vices prevent attaining the Self.