Shloka 18
अध्याय २९ — वासुदेव–संजय संवादः
Karma, Varṇa-Dharma, and the Ethics of Governance
भ्राता कनीयानपि तस्य मन्द- स्तथाशील: संजय सो<पि शश्चवत् | महेष्वास: शूरतम: कुरूणां दुःशासन: कुशलं तात वाच्य:
bhrātā kanīyān api tasya mandaḥ tathāśīlaḥ saṃjaya so 'pi śaśvat | maheṣvāsaḥ śūratamaḥ kurūṇāṃ duḥśāsanaḥ kuśalaṃ tāta vācyaḥ ||
สัญชัยผู้เป็นที่รัก! น้องชายของทุรโยธนะก็มีสันดานเช่นเดียวกัน คือทึบปัญญาและหมกมุ่นในบาปอยู่เสมอ ถึงกระนั้น จงถามไถ่ความสวัสดีของทุษศาสนะ ผู้เลื่องชื่อในหมู่กุรุว่าเป็นมหาธนูรธรและยอดนักรบ แล้วแจ้งข่าวความสวัสดีของเราด้วย
युधिछिर उवाच
Educational Q&A
Even while condemning wrongdoing, Yudhiṣṭhira maintains civility and a dharmic restraint: he acknowledges Duḥśāsana’s faults yet still extends formal welfare and respect, modeling ethical speech and self-control amid hostility.
In the Udyoga Parva’s pre-war negotiations, Yudhiṣṭhira instructs Sañjaya to convey greetings and inquire after the welfare of Kaurava figures, including Duḥśāsana, describing him as Duryodhana’s younger brother—foolish and habitually sinful—yet renowned as a great archer and warrior among the Kurus.