Shloka 10
अध्याय २६ — युद्ध-निन्दा, काम-दोष, तथा धार्तराष्ट्र-नीति-विश्लेषण
War-aversion, Desire as a Policy Fault, and Analysis of Dhṛtarāṣṭra’s Governance
न कर्मणां विप्रणाशो<्त्यमुत्र पुण्यानां वाप्यथवा पापकानाम् | पूर्व कर्तुर्गच्छति पुण्यपापं पश्चात् त्वेनमनुयात्येव कर्ता
na karmaṇāṁ vipraṇāśo 'sty amutra puṇyānāṁ vāpy athavā pāpakānām | pūrvaṁ kartur gacchati puṇyapāpaṁ paścāt tv enam anuyāty eva kartā ||
สัญชัยกล่าวว่า—ในปรโลก กรรมของมนุษย์ย่อมไม่สูญสิ้น ไม่ว่าบุญหรือบาป ก่อนอื่นบุญและบาปของผู้กระทำย่อมไปสู่โลกหน้า แล้วผู้กระทำเองจึงตามไปภายหลัง.
संजय उवाच
Educational Q&A
Deeds do not perish in the afterlife: both merit (puṇya) and sin (pāpa) persist and inevitably accompany the agent, affirming moral accountability beyond death.
Sañjaya is speaking and articulates a general dharmic principle about karma and its consequences, emphasizing that the fruits of actions precede and then follow the doer into the next world.