Shloka 29
भीष्मस्वप्न-स्मृत्युपाख्यानम् | Bhīṣma’s Dream-Linked Recollection of the Paraśurāma Combat
एतेषु तीर्थेषु तदा काशिकन्या विशाम्पते । आप्लावयत गात्राणि व्रतमास्थाय दुष्करम्,महाराज! शुभकारक नन्दाश्रम, उलूकाश्रम, च्यवनाश्रम, ब्रह्मस्थान, देवताओंके यज्ञस्थान प्रयाग, देवारण्य, भोगवती, कौशिकाश्रम, माण्डव्याश्रम, दिलीपाश्रम, रामह्नद और पैलगर्गाश्रम--क्रमश: इन सभी तीर्थोंमें उन दिनों काशिराजकी कन्याने कठोर व्रतका आश्रय ले स्नान किया
eteṣu tīrtheṣu tadā kāśikanyā viśāmpate | āplāvayat gātrāṇi vratam āsthāya duṣkaram, mahārāja |
ครั้งนั้น ข้าแต่พระมหาราชผู้เป็นใหญ่เหนือไพร่ฟ้า ธิดาแห่งกษัตริย์กาศีได้ชำระกายด้วยการอาบน้ำ ณ ทิรถะศักดิ์สิทธิ์เหล่านั้น โดยตั้งมั่นในพรตอันยากยิ่ง ข้าแต่มหาราช นางได้ไปยังนันทาศรมอันก่อมงคล อูลูกาศรม จยวนาศรม พรหมสถาน ประยาค—สถานยัญของเหล่าเทพ—เทวารัณยะ โภควตี เกาศิกาศรม มาณฑวยาศรม ทิลีปาศรม รามหรท และไพลครคาศรม แล้วอาบน้ำตามลำดับครบทุกทิรถะ ด้วยความเคร่งครัดแห่งพรตอันเข้มงวด
राम उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical power of vrata (a vowed discipline): steadfast commitment, self-restraint, and ritual-purity practices are portrayed as meaningful moral action, especially when undertaken with determination despite hardship.
Rāma narrates that the princess of Kāśī, having taken up an arduous vow, goes to various tīrthas and bathes there—an act of pilgrimage and purification that signals intense resolve and a purposeful religious undertaking.