Shloka 15
Bhīṣma–Jāmadagnya-saṃvādaḥ
Bhishma’s account of the encounter with Rāma Jāmadagnya
ततस्तस्मिन् बाणवर्षे व्यतीते शरीौघेण प्रत्यवर्ष गुरुं तम् । स विक्षतो मार्गणैर््रह्यराशि- देहादसक्तं मुमुचे भूरि रक्तम्,जब उनकी बाण-वर्षा समाप्त हुई, तब मैंने भी बदलेमें गुरुदेवपर बाणसमूहोंकी बौछार आरम्भ कर दी। वे ब्रह्मराशि महात्मा मेरे बाणोंसे क्षत-विक्षत होकर अपने शरीरसे अधिकाधिक रक्तकी धारा बहाने लगे
tatastasmīn bāṇavarṣe vyatīte śaraughena pratyavarṣa guruṃ tam | sa vikṣato mārgaṇair brahmarāśi-dehād asaktaṃ mumuce bhūri raktaṃ ||
เมื่อห่าฝนลูกศรนั้นผ่านพ้นไป ข้าก็โต้กลับด้วยการโปรยลูกศรหนาแน่นใส่ครูผู้ควรบูชานั้น ครั้นถูกศรของข้าทำให้บาดเจ็บฉีกขาด มหาตบัสวีนั้นก็ปล่อยโลหิตไหลนองจากกายที่ถูกทำร้าย
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Even amid violent conflict, the verse contrasts bodily injury with inner detachment: the opponent is described as 'asakta'—unattached to the body—suggesting spiritual steadiness can coexist with worldly suffering, while the warrior still performs his kṣatriya duty.
After the opponent’s arrow-shower ends, Bhīṣma retaliates with a heavy barrage. The revered preceptor/ascetic figure is struck repeatedly and bleeds profusely, highlighting the intensity of the duel and the endurance of the wounded combatant.