Shloka 7
Indra-vijaya Upākhyāna and Śalya’s Assurance to Yudhiṣṭhira (इन्द्रविजयोपाख्यानम् — शल्ययुधिष्ठिरसंवादः)
अथर्वाड़िरसो नाम वेदे5स्मिन् वै भविष्यति । उदाहरणमेतद्धि यज्ञभागं च लप्स्यसे,“ब्रह्म! आप इस अथर्ववेदमें अथर्वांगिरस नामसे विख्यात होंगे और आपको यज्ञभाग भी प्राप्त होगा। इस विषयमें मेरा यह वचन ही उदाहरण (प्रमाण) होगा”
atharvāṅgirasaḥ nāma vede 'smin vai bhaviṣyati | udāharaṇam etad dhi yajñabhāgaṃ ca lapsyase |
“ดูก่อนพราหมณ์! ในพระเวทนี้ ท่านจักเป็นที่เลื่องลือโดยนามว่า ‘อถรรวางคิรสะ’ และจักได้รับส่วนอันชอบธรรมแห่งเครื่องบูชายัญด้วย. ในเรื่องนี้ ขอให้วาจาของเรานี่เองเป็นแบบอย่างและเป็นพยานเถิด.”
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse underscores dharmic legitimacy through recognized tradition and authoritative testimony: rightful status (a revered Vedic name) and rightful entitlement (a share in sacrificial offerings) are affirmed, with the speaker’s word presented as a binding precedent.
Śalya addresses a revered figure (implicitly a Brahman/ṛṣi), declaring that he will be known within the Vedic tradition as Atharvāṅgirasa and will receive a sacrificial share; Śalya frames his statement itself as the validating example or proof.