Shloka 89
अम्बा–राम–भीष्म संवादः
Amba–Rama–Bhishma Dialogue on Vow and Refuge
“बेटा! तू ऐसा आग्रह न कर। राजन! विप्रवर जमदग्निनन्दन परशुरामके साथ समरभूमिमें युद्ध करनेका हठ अच्छा नहीं है।' ऐसा कहकर वे डाँट बताने लगीं ।।
bāla! tvaṁ tādṛśam āgrahaṁ mā kṛthāḥ. rājan! vipravara jamadagninandana-paraśurāmeṇa saha samarabhūmau yuddhaṁ kartum haṭho na śreyaḥ. iti uktvā te tāṁs tarjanīṁ darśayām āsuḥ. kiṁ nu vai kṣatriya-hantā hara-tulya-parākramaḥ, viditaḥ putra rāmas te, yatas taṁ yoddhum icchasi? ante te punar ūcuḥ—bāla! kṣatriya-hantā paraśurāmo mahādeva-samo parākrameṇa. kiṁ tvaṁ na taṁ jānāsi, yo ’sya saha yuddham icchasi?
“ลูกเอ๋ย อย่าดื้อดึงเช่นนี้เลย โอ้พระราชา การยืนกรานจะรบในสนามศึกกับพระปรศุราม โอรสแห่งชามทัคนี ผู้เป็นพราหมณ์ผู้เลิศ หาใช่ความรอบคอบไม่” ครั้นกล่าวแล้ว นางก็ตำหนิเขาอย่างเข้มงวด แล้วกล่าวต่อว่า “ลูกเอ๋ย เจ้าหาได้รู้จักพระราม (ปรศุราม) ผู้สังหารกษัตริย์นักรบหรือไม่ ผู้มีเดชานุภาพเสมอหระ (พระศิวะ)? แล้วเจ้าจะใคร่รบกับท่านได้อย่างไร?”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Heroism without discernment becomes arrogance. The counsel urges restraint: a kshatriya should not pursue battle out of stubborn pride, especially against a spiritually empowered and renowned warrior like Parashurama; dharma includes knowing when not to fight.
Bhishma reports a warning given to a king/warrior who is intent on fighting Parashurama. The speaker(s) admonish him not to insist on such a duel, emphasizing Parashurama’s fearsome reputation as a kshatriya-slayer and his Shiva-like prowess.