अम्बाया रामजामदग्न्यशरणगमनम्
Ambā Seeks Refuge with Rāma Jāmadagnya
राम उवाच प्रेषयिष्यामि भीष्माय कुरुश्रेष्ठाय भाविनि । करिष्यति वचो महां श्रुत्वा च स नराधिप:,परशुरामजी बोले--भाविनि! मैं तुझे कुरुश्रेष्ठ भीष्मके पास भेजूँगा। नरपति भीष्म सुनते ही मेरी आज्ञाका पालन करेगा
rāma uvāca preṣayiṣyāmi bhīṣmāya kuruśreṣṭhāya bhāvini | kariṣyati vaco mahān śrutvā ca sa narādhipaḥ ||
พระราม (ปรศุราม) ตรัสว่า “ดูก่อนนางผู้เจริญ เราจักส่งเจ้าไปหาภีษมะ ผู้เป็นยอดแห่งวงศ์กุรุ มหาราชผู้นั้นครั้นได้ยินถ้อยคำของเราแล้วจักปฏิบัติตามบัญชาโดยพลัน”
राम उवाच
The verse highlights the ethical force of a guru/elder’s command and the expectation that a great ruler upholds honor and duty by responding to rightful authority—an expression of dharma framed as obedience to a superior’s word.
Paraśurāma addresses a woman (Bhāvini), stating he will send her to Bhīṣma, confident that Bhīṣma—renowned among the Kurus—will comply with Paraśurāma’s instruction upon hearing it.