Shloka 5
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
अलं प्रव्रजितेनेह भद्रे शूणु हितं वच: । इतो गच्छस्व भद्रं ते पितुरेव निवेशनम्,'भद्रे! घर त्यागकर संन्यासियोंके-से धर्माचरणमें संलग्न होनेकी आवश्यकता नहीं है। तुम हमारा हितकर वचन सुनो, तुम्हारा कल्याण हो। यहाँसे पिताके घरको ही चली जाओ। इसके बाद जो आवश्यक कार्य होगा, उसे तुम्हारे पिता काशिराज सोचे-समझेंगे। कल्याणि! तुम वहाँ सर्वगुणसम्पन्न होकर सुखसे रह सकोगी
alaṁ pravrajiteneha bhadre śṛṇu hitaṁ vacaḥ | ito gacchasva bhadraṁ te pitur eva niveśanam ||
ภีษมะกล่าวว่า “โอ นางผู้เป็นมงคล พอแล้วกับการออกบวชในที่นี้ จงฟังถ้อยคำอันเป็นประโยชน์ของเรา ขอความสวัสดีจงมีแก่เจ้า—จงไปจากที่นี่สู่เรือนของบิดาเจ้าเอง”
भीष्म उवाच
Educational Q&A
Bhīṣma discourages impulsive renunciation and urges a dharmic, socially supported course: return to one’s parental home and let rightful guardians deliberate on the proper next steps. The emphasis is on welfare (hita) and orderly responsibility rather than dramatic withdrawal.
Bhīṣma addresses a distressed woman who is inclined toward leaving worldly life. He intervenes with practical counsel, telling her not to adopt a renunciant path here and instead to go to her father’s residence, where her situation can be considered and resolved appropriately.