Shloka 42
Amba approaches the Paraśurāma context; Hotravāhana’s counsel and Akṛtavraṇa’s report (अम्बोपाख्यानम्—रामदर्शनप्रसङ्गः)
इह राम: प्रभाते श्वो भवितेति मतिर्मम । द्रष्टास्येनमिहायान्तं तव दर्शनकाड्क्षया
iha rāmaḥ prabhāte śvo bhavitīti matir mama | draṣṭāsy enam ihāyāntaṃ tava darśanakāṅkṣayā ||
อกริตวรณะกล่าวว่า “เรามั่นใจว่าในรุ่งอรุณพรุ่งนี้ พระรามจะมาถึงที่นี่ ด้วยความปรารถนาจะได้เฝ้าดูท่าน เขาย่อมมาที่นี่แน่ และเมื่อเขามาถึง ท่านก็จะได้เห็นเขา”
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical and emotional weight of darśana—seeking a worthy meeting with reverence. It also models responsible speech: offering reassurance grounded in one’s considered conviction (mati), not mere speculation.
Akṛtavraṇa predicts and assures that Rāma will arrive at dawn the next day. The statement frames an imminent encounter, emphasizing that Rāma’s motivation is a strong desire to see the addressed person.