सिन्धुराजो महाराज मतो मे द्विगुणो रथ: । योत्स्यते समरे राजन् विक्रान्तो रथसत्तम:,महाराज! सिन्धुराज जयद्रथको मैं दो रथियोंके बराबर समझता हूँ। ये बड़े पराक्रमी तथा रथी योद्धाओंमें श्रेष्ठ हैं। राजन! ये भी समरांगणमें पाण्डवोंके साथ युद्ध करेंगे
sindhurājo mahārāja mato me dviguṇo rathaḥ | yotsyate samare rājan vikrānto rathasattamaḥ ||
ข้าแต่มหาราชา ตามความเห็นของเรา พระราชาแห่งสินธุ คือชัยทรถ มีพลังเทียบเท่านักรบรถศึกสองคน โอ้พระราชา นักรบรถศึกผู้ยอดเยี่ยมและกล้าหาญยิ่งผู้นี้จักออกศึกต่อกรกับเหล่าปาณฑพในสนามรบ
भीष्म उवाच
The verse highlights the kṣatriya-world ethic of assessing warriors by capability and role in battle: leadership involves sober evaluation of strength, not merely lineage or rhetoric, and such appraisal informs strategic and moral responsibility in war.
In the Udyoga Parva’s war-preparations, Bhīṣma is describing and ranking allied fighters for the Kaurava side. Here he praises Jayadratha, king of Sindhu, judging him equivalent to two chariot-warriors and stating that he will fight against the Pāṇḍavas.