Shloka 26
Adhyāya 160: Arjuna’s Envoy-Message—Critique of Borrowed Valor and Pre-dawn Mobilization
जानामि ते वासुदेव॑ सहायं॑ जानामि ते गाण्डिवं तालमात्रम् । जानाम्येतत् त्वादृशो नास्ति योद्धा जानानस्ते राज्यमेतद्धरामि,“मैं जानता हूँ कि तुम्हारे सहायक वसुदेवनन्दन श्रीकृष्ण हैं, मैं यह भी जानता हूँ कि तुम्हारे पास चार हाथ लंबा गाण्डीव धनुष है तथा मुझे यह भी मालूम है कि तुम्हारे-जैसा दूसरा कोई योद्धा नहीं है; यह सब जानकर भी मैं तुम्हारे इस राज्यका अपहरण करता हूँ
jānāmi te vāsudevaṁ sahāyaṁ jānāmi te gāṇḍīvaṁ tālamātram | jānāmy etat tvādṛśo nāsti yoddhā jānānas te rājyam etad dharāmi ||
เรารู้ว่า วาสุเทวะ (พระกฤษณะ) ยืนเคียงข้างเป็นพันธมิตรของเจ้า เรารู้ด้วยถึงคันธนูกาณฑีวะของเจ้า ยาวเท่าต้นตาล และเรารู้ว่าไม่มีนักรบผู้ใดเสมอเหมือนเจ้า ถึงกระนั้น แม้รู้ทั้งหมดนี้ เราก็ยังยึดเอาอาณาจักรของเจ้าไปอยู่ดี
उलूक उवाच
Educational Q&A
The verse highlights deliberate wrongdoing: even with full knowledge of the opponent’s strength and rightful claim, Ulūka declares the intent to seize the kingdom. Ethically, it underscores adharma as willful injustice, not mere ignorance, and shows how arrogance and provocation are used to inflame war.
In the Udyoga Parva’s pre-war exchanges, Ulūka speaks as a messenger aligned with the Kauravas, addressing Arjuna (implicitly). He acknowledges Arjuna’s unmatched prowess, Kṛṣṇa’s support, and the famed Gāṇḍīva, yet defiantly proclaims the Kaurava resolve to take the kingdom anyway—functioning as a taunt and a tool of psychological pressure before battle.