Shloka 10
Ulūka’s Provocative Envoy-Speech in the Pāṇḍava Camp
Ulūka-dūta-vākya
महाराज मनुष्येषु निन्द्यं यः सर्वमाचरेत् । स वध्य: सर्वलोकस्य निन्दितानि समाचरन्
mahārāja manuṣyeṣu nindyaṃ yaḥ sarvam ācaret | sa vadhyaḥ sarvalokasya ninditāni samācaran ||
ข้าแต่มหาราช บุรุษผู้ประพฤติสิ่งอันน่าติเตียนอย่างยิ่งต่อเพื่อนมนุษย์อยู่เนืองนิตย์ เมื่อหมกมุ่นในกรรมอันอัปยศ ย่อมเป็นผู้สมควรถูกลงทัณฑ์—ถึงขั้นเป็นผู้ควรถูกประหาร—ในสายตาของคนทั้งปวง
संजय उवाच
Educational Q&A
Persistent, universally blameworthy conduct toward others places a person outside the protection of dharma and social trust; such a wrongdoer is regarded by society as deserving severe punishment, because ethical life depends on restraining condemned actions.
Sañjaya addresses the king (Dhṛtarāṣṭra) and states a moral judgment about human conduct: one who continually behaves in a reprehensible way toward others becomes, in the eyes of all people, liable to harsh punishment—an ethical warning relevant to the escalating conflict in the Udyoga Parva.