Shloka 29
Kaurava Mobilization at Kurukṣetra (Duryodhana Orders War Preparations) / कुरुक्षेत्रे धार्तराष्ट्र-सैन्यसज्जा
(वैशग्पायन उवाच अर्जुनेनैवमुक्ते तु भीमो वाक्यं समाददे ।।
bhīmasena uvāca | vadhārthaḥ yaḥ samutpannaḥ śikhaṇḍī drupadātmajaḥ | vadanti siddhā rājendra ṛṣayaś ca samāgatāḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่ชนเมชยะ ครั้นอรชุนกล่าวดังนั้นแล้ว ภีมะจึงเอ่ยความเห็นของตน” ภีมเสนกล่าวว่า “ข้าแต่ราชัน ศิขัณฑี โอรสแห่งทฺรุปทะ ได้อุบัติขึ้นเพื่อการสังหารโดยแท้ บรรดาสิทธะและฤๅษีผู้มาชุมนุมต่างกล่าวเช่นนี้”
भीमसेन उवाच
Educational Q&A
The verse frames Śikhaṇḍī’s role as providential—an instrument arising for a specific end—highlighting how epic ethics often interpret major wartime outcomes as aligned with destiny and the testimony of sages.
After Arjuna has spoken, Bhīma responds by asserting that Śikhaṇḍī, Drupada’s child, is born specifically to accomplish a killing, and that this is affirmed by siddhas and assembled ṛṣis—strengthening the case for relying on Śikhaṇḍī in the coming conflict.