Shloka 26
Droṇa–Vidura–Gāndhārī Counsel in the Royal Assembly (धर्मार्थयुक्ता सभा-उपदेश-प्रकरणम्)
प्रजा ऊचु: उपक्षीणा: प्रजा: सर्वा राजा भव भवाय नः । ईती: प्रणुद भद्रं ते शान्तनो: कुलवर्धन
prajā ūcuḥ—upakṣīṇāḥ prajāḥ sarvā rājā bhava bhavāya naḥ | ītīḥ praṇuda bhadraṃ te śāntanoḥ kulavardhana ||
ประชาชนกล่าวว่า “ไพร่ฟ้าทั้งปวงกำลังร่วงโรยสิ้นกำลัง ขอพระองค์ทรงเป็นกษัตริย์เพื่อความผาสุกของพวกเรา และทรงขจัดเคราะห์ภัยทั้งหลาย—ขอสิริมงคลจงมีแด่พระองค์ โอ้ผู้เพิ่มพูนวงศ์แห่งศานตนุ”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
The verse highlights rājadharma: a king’s legitimacy is tied to protecting and sustaining the people. When society is afflicted by calamities, the ruler is urged to accept responsibility and actively remove causes of suffering, making public welfare the ethical purpose of sovereignty.
The subjects, weakened by widespread distress, appeal to a royal figure addressed as the enhancer of Śāntanu’s lineage. They implore him to accept kingship for their prosperity and to ward off ‘ītis’—public calamities such as drought and related afflictions.