Shloka 5
भीष्मस्य दुर्योधनं प्रति कुलहितोपदेशः | Bhīṣma’s Counsel to Duryodhana on Dynastic Welfare
अकरोन्मयि यत् पापं भवती सुमहात्ययम् | अपाकीर्णोउस्मि यन्मातस्तद् यश: कीर्तिनाशनम्
akaromayi yat pāpaṃ bhavatī sumahātyayam | apākīrṇo’smi yan mātas tad yaśaḥ kīrtināśanam ||
กรรณะกล่าวว่า “ความผิดที่ท่านกระทำต่อข้านั้นเป็นบาปหนักยิ่ง และได้ก่อให้เกิดความทุกข์แสนสาหัสแก่ข้า มารดาเอ๋ย เพราะท่านทอดทิ้งข้าลงสู่สายน้ำ ข้าจึงดำรงชีวิตดุจผู้ถูกขับไล่ และสิ่งนั้นเองได้กลายเป็นผู้ทำลายเกียรติยศและชื่อเสียงของข้า”
कर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical weight of parental actions and secrecy: abandoning a child can inflict lifelong harm not only materially but also in social honor and self-identity, shaping one’s dharma-conflicts and sense of worth.
In Udyoga Parva, during the pre-war negotiations, Karna speaks to his mother (Kunti, implied) about the grievous wrong done to him at birth—being cast into the waters—which led to his life as an outcast and damaged his honor and reputation.