Shloka 24
पृथिवी तस्य राष्ट्र च यस्य भीमो महारथ: । नकुल: सहदेवश्न द्रौपदेयाश्व माधव,माधव! जनार्दन! जिनके सहायक महारथी भीम, नकुल, सहदेव, द्रौपदीके पाँचों पुत्र, पांचालराजकुमार धृष्टद्युम्न, महारथी सात्यकि, उत्तमौजा, युधामन्यु, सोमक-वंशी सत्यधर्मा, चेदिराज धृष्टकेतु, चेकितान, अपराजित वीर शिखण्डी, इन्द्रगोपके समान वर्णवाले पाँचों भाई केकय-राजकुमार, इन्द्रधनुषके समान रंगवाले महामना कुन्तिभोज, भीमसेनके मामा महारथी श्येनजित्, विराटपुत्र शंख तथा अक्षयनिधिके समान आप हैं, उन्हीं युधिष्ठिरके अधिकारमें यह सारा भूमण्डल तथा कौरव-राज्य रहेगा
pṛthivī tasya rāṣṭraṃ ca yasya bhīmo mahārathaḥ | nakulaḥ sahadevaś ca draupadeyāś ca mādhava mādhava janārdana |
โอ้มาธวะ แผ่นดินและราชอาณาจักรย่อมเป็นของผู้นั้น ผู้มีภีมะมหารถีอยู่ฝ่ายเดียวกัน พร้อมด้วยนกุล สหเทวะ และโอรสทั้งหลายของเทราปที; ฉะนั้นทั่วทั้งพิภพ แม้แคว้นกุรุ ก็จักอยู่ใต้สิทธิอันชอบธรรมของยุธิษฐิระ
कर्ण उवाच
Educational Q&A
Power and sovereignty are portrayed as resting on rightful support: when dharmic claim (Yudhishthira’s authority) is reinforced by capable allies and moral legitimacy, political control becomes inevitable. The verse frames kingship as a convergence of justice, strength, and loyal companionship.
Karna addresses Krishna (Madhava/Janardana), acknowledging the formidable coalition supporting the Pandavas—especially Bhima, the twins, and Draupadi’s sons—and concludes that such backing ensures Yudhishthira will hold the earth and even the Kuru dominion.