Shloka 14
अहं हि वचन त्वत्त: शुश्रूषुरपरापरम् । किंचित् किंचित् प्रतिवर्दस्तूष्णीमासं मुहुर्मुहु:,मैं बराबर तेरी नयी-नयी बातें सुनना चाहता था। इसीलिये बारंबार बीच-बीचमें कुछ- कुछ बोलकर फिर मौन हो जाता था
ahaṃ hi vacanaṃ tvattaḥ śuśrūṣur aparāparam | kiṃcit kiṃcit prativardaḥ tūṣṇīm āsaṃ muhur muhuḥ ||
ข้าปรารถนาจะฟังถ้อยคำของท่านให้มากยิ่งขึ้น ทีละประโยคสืบต่อกันไป ด้วยเหตุนั้นข้าจึงแทรกคำพูดเพียงเล็กน้อยเป็นครั้งคราว แล้วก็เงียบลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า—เพื่อให้คำสั่งสอนอันสดใหม่ของท่านดำเนินต่อไปโดยไม่ขาดตอน
पुत्र उवाच
Educational Q&A
The verse highlights attentive listening as an ethical discipline: the listener restrains speech, offers only brief interjections, and returns to silence so that wise counsel can unfold fully.
In a dialogue, the son explains his behavior to the elder speaker: he kept speaking only a little at intervals and repeatedly became silent because he wished to keep hearing more and more of the other’s words.