Shloka 6
Udyoga-parva Adhyāya 130: Kuntī’s Instruction on Rājadharma and Daṇḍanīti
लोकपाला भुजेष्वासन्नग्निरास्यादजायत । आदित्याश्रैव साध्याक्ष वसवो<थाश्विनावपि,समस्त लोकपाल उनकी भुजाओंमें स्थित थे। मुखसे अग्निकी लपटें निकलने लगीं। आदित्य, साध्य, वसु, दोनों अश्विनीकुमार, इन्द्रसहित मरुद्गण, विश्वेदेव, यक्ष, गन्धर्व, नाग और राक्षस भी उनके विभिन्न अंगोंमें प्रकट हो गये
lokapālā bhujēṣv āsann agnir āsyād ajāyata | ādityāś caiva sādhyāś ca vasavo 'thāśvināv api |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เหล่าผู้พิทักษ์โลกทั้งหลายสถิตอยู่บนท่อนแขนของเขา และจากปากของเขาเพลิงก็พวยพุ่งออกมา เหล่าอาทิตยะ สาธยะ วสุ และอัศวินกุมารทั้งสอง; พร้อมด้วยหมู่มรุตกับพระอินทร์ วิศวเทวะ ยักษ์ คนธรรพ์ นาค และรากษส—ล้วนปรากฏขึ้นตามอวัยวะต่าง ๆ ของเขา
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse frames the unfolding events within a cosmic moral order: when divine classes and world-guardians are shown as present in a single form, it implies that dharma—not personal power—stands as the ultimate measure, and that the impending war is under universal scrutiny.
A vision of overwhelming, divine presence is described: the Lokapālas are said to be on the arms, fire issues from the mouth, and major celestial groups (Ādityas, Sādhyas, Vasus, Aśvins) appear—depicting a superhuman form in which many gods are revealed as constituents or attendants.