Shloka 7
भीष्मद्रोणयोर्दुर्योधनं प्रति शान्त्युपदेशः | Bhīṣma and Droṇa’s Counsel to Duryodhana for Pacification
अतिक्रामन् केशवस्य तथ्यं वचनमर्थवत् | पितुश्न भरतश्रेष्ठ विदुरस्य च धीमत:,“भरतश्रेष्ठ) केशवका वचन सत्य और सार्थक है। तुम उनके, अपने पिताके तथा बुद्धिमान् विदुरके वचनोंकी अवहेलना करके कुमार्गपर न चलो। कुलघाती, कुपुरुष और कुबुद्धिसे कलंकित न बनो तथा माता-पिताको शोकके समुद्रमें न डुबाओ”
atikrāman keśavasya tathyaṃ vacanam arthavat | pituś ca bharataśreṣṭha vidurasya ca dhīmataḥ |
โอ ผู้ประเสริฐแห่งวงศ์ภารตะ! ถ้อยคำของเกศวะนั้นจริงและมีความหมาย อย่าได้เมินคำของท่าน ของบิดาเจ้า และของวิทุระผู้มีปัญญา แล้วก้าวไปสู่หนทางอันผิด
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True and well-intentioned counsel—especially from the wise and from elders—should not be ignored. Disregarding such guidance leads to adharma: moral disgrace, harm to one’s lineage, and unbearable grief for one’s parents.
In the tense pre-war setting of the Udyoga Parva, the narration underscores that Kṛṣṇa’s advice (along with the father’s and Vidura’s) is sound. The addressee is warned not to reject these counsels and choose a wrongful course that would ruin the family and cause profound suffering.