Shloka 5
यत् फलं दानशीलस्य क्षमाशीलस्य यत् फलम् | यच्च मे फलमाधाने तेन संयुज्यतां भवान्,“दानशील पुरुषको जो पुण्यफल प्राप्त होता है, क्षमाशील मनुष्यको जो फल मिलता है तथा अग्निस्थापन आदि वेदोक्त कर्मोंके अनुष्ठानसे मुझे जिस फलकी प्राप्ति होनेवाली है, उन सभी प्रकारके पुण्यफलोंसे आप सम्पन्न हों!
yat phalaṁ dānaśīlasya kṣamāśīlasya yat phalam | yac ca me phalam ādhāne tena saṁyujyatāṁ bhavān ||
ขอท่านจงประกอบพร้อมด้วยบุญผลที่บังเกิดแก่ผู้มีใจให้ทาน บุญผลที่ได้แก่ผู้มีขันติ และบุญผลใดที่กำหนดจะมาถึงข้าพเจ้าจากการประกอบพิธีกรรมตามพระเวท เช่น การตั้งไฟบูชา ขอให้บุญผลทั้งปวงนั้นรวมอยู่ในท่าน
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse praises three dharmic sources of merit—generosity, forgiveness, and faithful performance of Vedic duties—and expresses a blessing that these virtues and their spiritual fruits should accrue to the addressed person.
Narada is offering a benediction: he invokes the accumulated merit associated with charitable conduct, patient forgiveness, and ritual observance (notably the establishment of sacred fires), wishing that the recipient may be fully endowed with all such पुण्यफल (meritorious results).