Shloka 122
ययातिपतन-कारणम् (The Cause of Yayāti’s Fall) — Nārada’s Counsel on Pride and Reconciliation
इति श्रीमहाभारते उद्योगपर्वणि भगवद्यानपर्वणि गालवचरिते ययातिस्वर्गारोहणे द्वाविंशत्यधिकशततमो<ध्याय:
iti śrīmahābhārate udyogaparvaṇi bhagavadyānaparvaṇi gālavacarite yayātisvargārohaṇe dvāviṁśatyadhikaśatatamo 'dhyāyaḥ
ดังนี้ ในศรีมหาภารตะ ภายในอุทยคปรวะ โดยเฉพาะภควัท-ยานปรวะ ในตอนว่าด้วยเรื่องของคาลวะ และในเหตุการณ์การเสด็จขึ้นสวรรค์ของพระเจ้ายยาติ บทที่หนึ่งร้อยยี่สิบสองจึงสิ้นสุดลง.
नारद उवाच
Educational Q&A
This verse is a colophon rather than a doctrinal statement; its ethical function is to mark the completion of an episode that invites reflection on dharma through exemplars (Gālava and Yayāti), emphasizing that actions and choices culminate in definite outcomes, even when framed as heavenly reward.
The text is closing the chapter and identifying its placement: Udyoga Parva, within the Bhagavad-yāna section, in the Gālava episode, specifically the portion describing Yayāti’s ascent to heaven. It serves as an editorial/narrative boundary rather than advancing dialogue.