Shloka 2
Adhyāya 12: Devas’ Petition to Nahūṣa; Bṛhaspati on Śaraṇāgata-Dharma; Indrāṇī’s Strategic Delay
देवराज जहि क्रोध॑ त्वयि क्रुद्धे जगद् विभो । त्रस्तं सासुरगन्धर्व सकिन्नरमहोरगम्,“देवराज! आप क्रोध छोड़ें। प्रभो! आपके कुपित होनेसे असुर, गन्धर्व, किन्नर और महानागगणोंसहित सम्पूर्ण जगत् भयभीत हो उठा है
devarāja jahi krodhaṁ tvayi kruddhe jagad vibho | trastaṁ sāsura-gandharva-sa-kinnara-mahoragam ||
ข้าแต่เทวราช โปรดละทิ้งความพิโรธเถิด โอ้ผู้ทรงเดชแผ่ไพศาล เมื่อพระองค์กริ้ว โลกทั้งปวงย่อมสั่นสะท้าน พร้อมด้วยอสูร คนธรรพ์ กินนร และนาคใหญ่ทั้งหลาย จงข่มความโกรธไว้ เพราะความกริ้วของผู้ปกครองย่อมเป็นความหวาดหวั่นและความปั่นป่วนแก่สากล
शल्य उवाच
Educational Q&A
The verse stresses restraint of anger, especially for a powerful ruler: unchecked wrath in a leader spreads fear and destabilizes the wider world, so self-control is an ethical duty tied to maintaining order.
Śalya addresses the king of the gods (Indra), urging him to give up anger, describing how Indra’s wrath causes the whole cosmos—along with various classes of beings like Asuras, Gandharvas, Kinnaras, and great serpents—to become frightened.