Shloka 9
नारदकथितं माधव्याः तपश्चर्या–ययातेः स्वर्गविचारः | Nārada on Mādhavī’s Asceticism and the Scrutiny of Yayāti in Heaven
एवं न शक्यमप्राप्य॑ प्राप्तुंगालव करहिचित् । इमामश्वशताभ्यां वै द्वाभ्यां तस्मै निवेदय
evaṁ na śakyam aprāpya prāptuṁ gālava karhicit | imām aśvaśatābhyāṁ vai dvābhyāṁ tasmai nivedaya ||
นารทกล่าวว่า “โอ้ กาลวะ สิ่งที่มิอาจได้มา ย่อมมิอาจได้มาเลย ในแว่นแคว้นนี้ นอกจากม้าหกร้อยตัวนี้แล้ว หาได้มีม้าอื่นไม่ ดังนั้นม้าอีกสองร้อยตัวที่เหลือย่อมเป็นไปไม่ได้จะจัดหาได้จากที่ใดก็ตาม ข้าขอแนะว่า—แทนม้าอีกสองร้อยตัวนั้น จงถวายกัญญาผู้นี้เองแด่วิศวามิตรเถิด โอ้ผู้ทรงธรรม จงมอบนางพร้อมกับม้าหกร้อยตัวนี้เข้าสู่การรับใช้ของวิศวามิตร เมื่อทำดังนี้ ความกังวลของเจ้าจะสิ้นไป และกิจที่ตั้งสัตย์ไว้จักสำเร็จบริบูรณ์”
नारद उवाच
Educational Q&A
Nārada emphasizes realism within dharma: what is truly unattainable should not be pursued endlessly. Ethical action includes choosing a feasible, duty-aligned solution that fulfills one’s obligation (here, completing the required offering to the guru) and relieves needless anxiety.
Gālava is trying to complete a required number of horses for Viśvāmitra. Nārada explains that only six hundred are obtainable in that region and advises that the remaining value be made up by offering the maiden along with the horses, thereby completing the obligation.