Shloka 13
Gālava’s Eastern Ascent with Garuḍa; Counsel on Kāla and Upāya (उद्योगपर्व, अध्याय ११०)
शाद्वलं कदलीस्कन्धमत्र संतानका नगा: । अत्र संयमनित्यानां सिद्धानां स्वैरचारिणाम्
śādvalaṁ kadalī-skandham atra saṁtānakā nagāḥ | atra saṁyama-nityānāṁ siddhānāṁ svaira-cāriṇām ||
ยุปรณะกล่าวว่า “ที่นี่เป็นพื้นดินเขียวชอุ่มด้วยหญ้า ที่นี่มีกอของลำต้นกล้วย และที่นี่มีต้นสันตานกะยืนอยู่ นี่คือแดนที่เหล่าสิทธะ—ผู้ตั้งมั่นในความสำรวมเสมอ—เที่ยวไปได้โดยเสรี”
युपर्ण उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical-spiritual ideal of saṁyama (self-restraint): those established in disciplined conduct are portrayed as ‘Siddhas’ who move freely, suggesting that inner mastery leads to true freedom.
Yuparṇa is describing a particular locale—lush with grass and banana-stems and marked by saṁtānaka trees—identifying it as a domain frequented by Siddhas who practice constant restraint and wander at will.