Shloka 14
तस्य शुश्रूषणे यत्नमकरोद् गालवो मुनि: । गौरवाद् बहुमानाच्च हार्देन प्रियकाम्यया,उन दिनों उनके प्रति गौरवबुद्धि, विशेष आदर-सम्मानका भाव तथा प्रेम-भक्ति होनेके कारण उनकी प्रसन्नताके लिये गालव मुनि यत्नपूर्वक उनकी सेवा-शुश्रूषामें लगे रहते थे
tasya śuśrūṣaṇe yatnam akarod gālavō muniḥ | gauravād bahumānāc ca hārdena priyakāmyayā ||
ด้วยความเคารพยำเกรง ความนับถืออย่างยิ่ง และความรักภักดีจากใจ—มุ่งเพียงให้ท่านพอพระทัย—ฤๅษีกาลวะจึงเพียรพยายามปรนนิบัติรับใช้ (ศุศรูษา) อย่างไม่ย่อท้อ
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse teaches that śuśrūṣā—attentive service and care—is a form of dharma when motivated by reverence, genuine respect, and heartfelt devotion, aiming at the well-being and satisfaction of the one served rather than personal gain.
Nārada describes Gālava’s conduct: he diligently attends and serves ‘him’ (the person previously mentioned in the chapter) with sustained effort, driven by esteem, honor, and affectionate desire to please.