Shloka 3
रसातल-वर्णनम्
Rasātala Description: Surabhi, Phenapāḥ, and the Directional Cows
सुरुचा पक्षिराजेन सुबलेन च मातले । वर्धितानि प्रसृत्या वै विनताकुलकर्तृभि:,देवसारथि मातले! यहाँ विनतानन्दन गरुड़के छ: पुत्रोंने अपनी वंशपरम्पराका विस्तार किया है, जिनके नाम इस प्रकार हैं--सुमुख, सुनामा, सुनेत्र, सुवर्चा, सुरुच तथा पक्षिराज सुबल। विनताके वंशकी वृद्धि करनेवाले, कश्यपकुलमें उत्पन्न हुए तथा ऐश्वर्यका विस्तार करनेवाले इन छहों पश्षियोंने गरुड़-जातिकी सैकड़ों और सहस्रों शाखाओंका विस्तार किया है
surucā pakṣirājena subalena ca mātale | vardhitāni prasṛtyā vai vinatākulakartṛbhiḥ ||
นารทกล่าวว่า “โอ้ มาตลี! วงศ์ของวินตาได้เจริญงอกงามด้วยการสืบสายอย่างแท้จริง โดยผู้สถาปนาวงศ์คือ สุรุจ และสุพล ราชาแห่งปักษา ทั้งสองบังเกิดในตระกูลกัศยปะ เพิ่มพูนอำนาจและศรีของตน แล้วแผ่เผ่าพันธุ์ครุฑออกเป็นร้อยเป็นพันสาขา”
नारद उवाच
Educational Q&A
The verse underscores the importance of lineage and continuity: beings uphold and expand their kula (family line) through responsible propagation, and such growth is portrayed as part of the wider cosmic and social order associated with venerable ancestral lines like that of Kaśyapa.
Nārada is informing Mātali about the expansion of Vinatā’s descendants—specifically naming bird-progenitors (including Surucā and the bird-king Subala) through whom the Garuḍa lineage has proliferated into many branches.