Shloka 37
नवमे क्रतुराजस्य वाजिमेधस्य भारत
navame kraturājasya vājimedhasya bhārata bhārata | navāṁ pāraṇaṁ pūrṇa-bhūte śrotā yajñānāṁ rājña aśvamedhasya phalaṁ prāpnoti | sa suvarṇa-stambha-cchada-śobhitam vaidūrya-maṇi-mayī-vedi-vibhūṣitam sarvataḥ jāmbūnada-maya-divya-vātāyana-alaṅkṛtam svarga-vāsi-gandharva-apsarobhiḥ sevitam divya-vimānam āruhya svayā utkṛṣṭa-śobhayā prakāśamānaḥ svarge dvitīya-deva iva devaiḥ saha ānandaṁ bhuṅkte | tasya aṅgeṣu divya-mālā divya-vastrāṇi ca śobhante, sa ca divya-candana-carcitaḥ |
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—โอ ภารตะ เมื่อปารณะครั้งที่เก้าสำเร็จ ผู้สดับย่อมได้ผลแห่งอัศวเมธยัญ อันเป็นราชาแห่งยัญทั้งปวง. เขาขึ้นวิมานทิพย์ซึ่งงามด้วยเสาทองและฉัตร/ชายคา ประดับแท่นด้วยแก้วไวฑูรยะ และล้อมรอบทุกด้านด้วยช่องหน้าต่างฉลุลายทำด้วยทองชัมพูนทะ มีคนธรรพ์และอัปสราปรนนิบัติ. เขาส่องประกายด้วยรัศมีอันเลิศของตน และเสวยสุขในสวรรค์ร่วมกับเหล่าเทวะ ประหนึ่งเทวะองค์ที่สอง. พวงมาลัยทิพย์และอาภรณ์ทิพย์ประดับกาย และเขาถูกเจิมด้วยจันทน์ทิพย์.
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage emphasizes karma-phala: devoted completion of a prescribed observance—especially attentive hearing linked with dharma—yields exalted merit comparable to the Aśvamedha, culminating in heavenly enjoyment among the gods.
Vaiśampāyana describes the reward granted after the ninth completion (pāraṇa): the listener gains the fruit of the Aśvamedha and is portrayed ascending to Svarga in a richly adorned celestial vimāna, attended by Gandharvas and Apsarases, enjoying divine bliss with the gods.